زبان قرآن از دیدگاه غزالی
28 بازدید
محل نشر: رساله الاسلام- فصلنامه پژوهشی،آموزشی و تحلیلی علوم انسانی
نقش: نویسنده
سال نشر: 1389/6/1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
بحث «زبان قرآن» بحثی است نوپیدا، که به دنبال مباحث «زبان دین» – که از دستاوردهای اندیشه بشر مغرب زمین پس از رنسانس بوده، محصول نگاه نقادانه به متون دینی می باشد– در جوامع اسلامی مطرح شده است. به همین سبب طبیعی است که چنین عنوانی در کتب متفکران اسلامی متقدّم وجود نداشته باشد. لکن با دقت در مؤلفه های بحث زبان قرآن و یافتن پاسُخ سؤالات اساسی مربوط به آن در آثار متفکران متقدّم مسلمان، می توان به نوع نگرش آنان نسبت به این مبحث دست یافت. در این مقاله، پس از طرح سؤالات اساسی مطرح در بحث زبان قرآن، و پاسُخ يابي آن از آثار و کتب امام أبوحامد محمد بن محمد بن محمد غزالی، می یابیم که او زبان قرآن را زبانی چند وجهی، معرفت بخش و قاعده مند می داند، و الفاظ قرآن را گاه موضوع برای ارواح معانی و گاه موضوع برای معانی مقیّد به محلّ خاصّ می شمارد.